Wiosna Kościoła – APOSTOŁOWIE CZASÓW OSTATECZNYCH WEDŁUG LUDWIKA GRINGNON DE MONTFORT I ANTY-APOSTOŁOWIE NASZYCH CZASÓW – cz. I

APOSTOŁOWIE CZASÓW OSTATECZNYCH WEDŁUG LUDWIKA GRINGNON DE MONTFORT I ANTY-APOSTOŁOWIE NASZYCH CZASÓW

Jan Paweł II jest dla nas przykładem powierzenia siebie samego kierownictwu Maryi.
Jego nabożeństwo do Matki Bożej porusza tłumy. Odwiedza on sanktuaria maryjne i poświęca ich Pani całe kraje oraz kontynenty.
3 marca 1979 zapoczątkowuje on w Rzymie zwyczaj publicznego odmawiania różańca w każdą pierwszą sobotę miesiąca. Powróciwszy do Lourdes w 1983, wyjątkowo odmawia go w języku francuskim. Nie zdarza mu się przyjmować kogokolwiek bez ofiarowania swemu gościowi różańca. W każdym z kazań i przemówień Jana Pawła II znajdziemy, choć jedną wzmiankę o Maryi. Pragnie ona jednak zaprowadzić go jeszcze dalej. Matka Boża jest teraz niewiastą „idącą w pośpiechu”. Dalej oczekuje odpowiedzi na swoje orędzie z 1917 roku, które zepchnięto w niepamięć po II wojnie światowej. By przyśpieszyć wydarzenia, Bóg dopuszcza do zamachu w roku 1981, a Maryja kolejny raz ocala „swojego” Papieża, „Papieża swojego cierpienia i miłości.” W ten sposób, „ujmuje go za rękę” i prowadzi ku wielkiej konsekracji Kościoła, świata i Rosji.
„Biskup w białych szatach” przybędzie, zatem trzy razy do Cova da Iria, w Fatimie znajdując radość, miłość i pokrzepienie w miejscu, gdzie Papież jest najbardziej umiłowanym gościem na świecie. W jej koronie, jako wotum, umieszczona zostanie kula wystrzelona przez zamachowca.
W międzyczasie ogłasza on Rok Maryjny 1987-88, zapowiedziawszy w Lourdes rozpoczęcie „adwentu trzeciego tysiąclecia naszej ery” od obchodów dwutysięcznej rocznicy narodzin Maryi. Pod koniec Roku Maryjnego Papież oświadcza 15 sierpnia w Bazylice św. Piotra: „Smok nie jest silniejszy od Niewiasty-Maryi. Zwieńczeniem wszystkiego jest publikacja znakomitej encykliki Redemptoris Mater – Matka Odkupiciela, 25 marca 1987 r. Królowa Różańca Świętego, poruszona wszystkimi hołdami złożonymi jej Niepokalanemu Sercu i miłością „syna, w którym ma upodobanie”, nagradza go upadkiem ateistycznego systemu na Wschodzie i odzyskaniem przez narody wolności oraz wiary. Daje nam Ona poznać moc konsekracji dokonanej zgodnie z Jej słowami, a ukazanej w proroczy sposób przez św. Ludwika de Montfort.
«Apostołowie czasów ostatecznych»
Podstawowy dokument Jana Pawła II poświęcony Maryi, każdym swoim słowem świadczy, więc o inspiracji montfortiańskiej, bliskiej młodości oraz przygotowaniu teologicznemu autora. Jego wymowa pozwala przewidywać tryumf Maryi nad szatanem, zapowiadany począwszy od Księgi Rodzaju aż po Apokalipsę i od św. Grigniona de Montfort po objawienia w Fatimie… Montfort z przekonaniem i mocą pisze o „Apostołach czasów ostatecznych”, którzy podążając z krzyżem w jednym i różańcem w drugim ręku, pośród trudów i prześladowań zostaną doprowadzeni przez Maryję do wielkiej świętości. Tę drogę przebył błogosławiony Jan Paweł II.

Kim są apostołowie czasów ostatecznych i ujawniający się fałszywi prorocy w części 2.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Pomoc duchowa i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

5 odpowiedzi na „Wiosna Kościoła – APOSTOŁOWIE CZASÓW OSTATECZNYCH WEDŁUG LUDWIKA GRINGNON DE MONTFORT I ANTY-APOSTOŁOWIE NASZYCH CZASÓW – cz. I

  1. Pawełek pisze:

    Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus
    Szanowny autorze
    W artykule pojawia się stwierdzenie:
    „W ten sposób, „ujmuje go za rękę” i prowadzi ku wielkiej konsekracji Kościoła, świata i Rosji.”
    Nie wiem czy to pomyłka, ale Rosja z nazwy nigdy w historii nie została z nazwy konsekrowana zgodnie z życzeniem Matki Boskiej Fatimskiej.
    Źródło:
    http://www.piusx.org.pl/zawsze_wierni/artykul/311
    Szczęść Boże

    • wobroniewiary pisze:

      Jego – Papieża Jana Pawła II 🙂

      A co do Rosji – została poświęcona tak jak mogła zostać, zapewne zostanie poświęcona też i w inny zadowalający wszystkich sposób.

      Byłam w Moskwie wtedy w tych latach jak kard. Hnilica stał z gazetą na Placu Czerwonym a w łączności duchowej z Papieżem bł. Janem Pawłem II odmawiał Akt zawierzenia Rosji Niepokalanemu Serce Maryi

      Gdy wracałam już na stałe do kraju moje serce radowało się, że na Placu Czerwonym – dziś Maneżowym – stała puszka na ofiary na odbudowę w Moskwie świątyni katolickiej, którą konsekrował Arcybiskup Moskwy Tadeusz Kondrusiewicz

      • Pawełek pisze:

        Z całym szacunkiem dla admina lecz jeśli tak by się stało, Rosja nawróciłaby się i nie rozprzestrzeniała dalej swoich błędów. Polecam artykuł, który dodałem. Autor odnosi się do każdego poświęcenia kolejno. Niestety konkluzja jest taka, że poświęcenie Rosji nie ma zadowalać ludzi lecz Matkę Bożą i Pana Boga.
        Szczęść Boże

    • Wiosna Kościoła pisze:

      @Pawełku, są bardzo podzielone zdania, co do konsekracji (poświęcenia) Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi. Jedni uważają, że poświęcenie dokonało się, natomiast inni, że nie zostały spełnione warunki określone przez Matkę Bożą w Fatimie.
      W 1939 r. zapytano Wizjonerkę, dlaczego Rosja nie może się nawrócić bez poświęcenia dokonanego przez Ojca Świętego. Odpowiedziała: “Poświęcenie to pierwszy triumf Niepokalanego Serca Maryi”, więcej: “otwiera ono drogę do późniejszego rozszerzenia kultu Niepokalanego Serca i umieszczenia Go obok nabożeństwa do Serca Jezusa”. Na koniec dodała: “Ojciec Święty. Módlcie się wiele za Ojca Świętego. On to uczyni, ale będzie za późno. Mimo to Niepokalane Serce Maryi ocali Rosję. Została Mu ona zawierzona”. Podejmowano próby dwukrotnie w roku 1942, potem w 1952, następnie w 1982 – ale akty te nie spełniały wszystkich warunków podanych przez niebo.
      Jan Paweł II, Fatima, 13 maja 1982; Watykan, 16 października 1983; Watykan, 25 marca 1984
      Jan Paweł II odmówił akt zawierzenia po raz pierwszy w Fatimie, później w czasie Synodu Biskupów w Watykanie i w uroczystość Zwiastowania Pańskiego podczas Mszy świętej dla rodzin. Biskupi mieli dokonać aktu w swoich diecezjach w łączności z Ojcem Świętym.

      Co do przyjęcia tego aktu wypowiedziała się Matka Boża do o. Gobbi. (tekst poniżej).
      @Pawełku, zauważ, że w liście użyta jest forma czasu teraźniejszego: „prowadzi do konsekracji Rosji”, co w moim przekonaniu jest pierwszym etapem Tryumfu, o którym powiedziała s. Łucja. TO PIERWSZY TRYUMF NIEPOKALANEGO SERCA. Osobiście sam oczekuję pełnego nawrócenia Rosji.

      287 Proszę wszystkich o poświęcenie się – 25.03.1984, Uroczystość Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
      a Rozważajcie niewypowiedzianą chwilę Zwiastowania. Archanioł Gabriel został posłany, aby przyjąć Moje «tak» – dla zrealizowania odwiecznego planu Bożego Odkupienia. Rozważajcie wielką tajemnicę Wcielenia Słowa w Moim dziewiczym łonie, a zrozumiecie, dlaczego proszę was o poświęcenie się Niepokalanemu Sercu.
      b Tak, Ja Sama objawiłam Moją wolę w Fatimie, gdy ukazałam się w 1917 roku. Wiele razy prosiłam o to poświęcenie się Moją córkę Łucję, która żyje jeszcze na ziemi, aby wypełnić powierzoną jej przeze Mnie misję. W ciągu ostatnich lat domagałam się tego usilnie również poprzez przesłanie powierzone Mojemu Kapłańskiemu Ruchowi. Dziś znowu proszę wszystkich o poświęcenie się Mojemu Niepokalanemu Sercu.
      c Przede wszystkim prosiłam o to Papieża Jana Pawła II, Mojego pierwszego umiłowanego syna. Dokonuje on tego w sposób uroczysty z okazji dzisiejszego święta, po napisaniu do Biskupów świata, aby uczynili to samo w łączności z nim.
      d Niestety, nie wszyscy Biskupi przyjęli to zaproszenie. Szczególne okoliczności nie pozwoliły jeszcze Ojcu Świętemu poświęcić Mi wyraźnie Rosji, o co wiele razy prosiłam. Jak wam już powiedziałam, to poświęcenie Mi zostanie dokonane, gdy krwawe wydarzenia będą się już wypełniać.
      e Błogosławię odważny akt Mego Papieża. Zechciał powierzyć Memu Niepokalanemu Sercu świat i wszystkie narody. Przyjmuję to z miłością i wdzięcznością. Ze względu na ten akt obiecuję przyczynić się do znacznego skrócenia godzin oczyszczenia, a próbę uczynić lżejszą.
      f Proszę jednak o to poświęcenie także wszystkich Biskupów, wszystkich Kapłanów, wszystkie osoby zakonne i wszystkich wiernych. Jest to godzina, w której Kościół powinien się zgromadzić w bezpiecznym schronieniu Mojego Niepokalanego Serca.
      g Dlaczego prosiłam was o poświęcenie?
      h Gdy jakaś rzecz zostaje poświęcona, nie używa się jej już do innych celów, lecz przeznacza do użytku sakralnego. Tak dzieje się, gdy jakiś przedmiot przeznacza się do kultu Bożego.
      i Może tak być również z osobą, kiedy zostaje powołana przez Boga do oddawania Mu doskonałej czci. Prawdziwym aktem waszego poświęcenia się jest chrzest.
      j Przez ten sakrament, ustanowiony przez Jezusa, udzielana jest wam łaska, która włącza was w porządek życia wyższego niż naturalne, to znaczy – w porządek nadprzyrodzony. Dzięki temu uczestniczycie w Bożej naturze, wchodzicie we wspólnotę miłości z Bogiem, a wasze czyny nabierają nowej wartości. Przewyższa ona ich wartość naturalną, gdyż mają prawdziwą wartość Bożą.
      k Po chrzcie jesteście przeznaczeni do doskonałego uwielbiania Przenajświętszej Trójcy i poświęceni, by żyć w miłości Ojca, naśladować Syna i trwać w pełnym zjednoczeniu z Duchem Świętym.
      l Cechą charakterystyczną aktu poświęcenia jest jego pełnia. Kiedy poświęcacie się, jesteście oddani całkowicie i na zawsze.
      m Prosząc zatem was o poświęcenie się Memu Niepokalanemu Sercu, daję wam do zrozumienia, że powinniście zdać się na Mnie zupełnie, w sposób całkowity i stały, abym mogła rozporządzać wami zgodnie z wolą Bożą.
      n Macie powierzyć się całkowicie, oddając Mi wszystko. Nie powinniście Mi dawać tylko niektórych rzeczy, zachowując jeszcze coś dla siebie. Macie prawdziwie i całkowicie należeć do Mnie.
      o Nie powinniście też zdawać się na Mnie tylko od czasu do czasu ani na tak długo, jak wam się podoba, lecz – na zawsze.
      p Podkreślając ten ważny aspekt całkowitej i trwałej przynależności do Mnie, waszej Niebieskiej Mamy, proszę o poświęcenie się Mojemu Niepokalanemu Sercu.

      • Wiosna Kościoła pisze:

        Należy dobrze zrozumieć słowo „Tryumf”, gdyż ma ono inne znaczenie niż „zwycięstwo”. Zwycięstwem określamy wygraną po jednej lub kilku bitwach, natomiast Matka Boża w Fatimie użyła słowa Tryumf na określenie pełniejszego zwycięstwa na wielu płaszczyznach. Tryumf Jej Niepokalanego Serca dokonuje się w ludzkich sercach, narodach, jest zwycięstwem nad grzechem, pokonaniem szatana. Zatem ma ono postać wielowymiarową i wielopostaciową. Poświęcenie Rosji a Jej nawrócenie to dwie różne rzeczy. Pozostaje ciągle pytanie, na które odpowiedziała Maryja w jednym z jej współczesnych orędzi, że jeśli Rosja miałaby się nawrócić to na prawosławie, czy na katolicyzm, a jeśli przyjęlibyśmy fakt nawrócenia, to dlaczego Kościół Katolicki jest tak prześladowany w Rosji?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s