O. Maciej Bagdziński poleca: świadectwo Patricii Talbot

CUENCA (Ekwador) od 1988 r.
Objawiając się siedemnastoletniej Patricii Talbot „Maryja Panna stała boso na obłoku. Miała na sobie białą suknię, a na niej błękitny płaszcz sięgający do kostek. W prawej ręce trzymała różaniec, w lewej zaś krzyżyk różańca”… W dniu 24 i 25 marca (Wielki Piątek i Wielka Sobota) Maryja oznajmiła: „Pośćcie przynajmniej raz w tygodniu o chlebie i wodzie. Odmawiajcie każdego dnia modlitwę różańcową. Modlitwą i postem możecie odwrócić grożące wam katastrofy”

26 grudnia 1988 r. Maryja powiedziała do Patricii Talbot: „Jeśli ludzkość się nie nawróci, nadejdą dni ciemności zapowiedziane w Apokalipsie i przez wielu wizjonerów”. Ale Matka Boża od razu dodała pewien szczegół: „Ziemia zostanie wyrzucona z orbity na trzy dni”. Mówi też o jakichś chemikaliach w atmosferze służących jako katalizator przy wybuchu ognia.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Film, Świadectwa i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

11 odpowiedzi na „O. Maciej Bagdziński poleca: świadectwo Patricii Talbot

  1. Paweł pisze:

    Może komuś przyda się zbiorcze zestawienie linków do objawień na angielskojęzycznej stronie:
    http://www.visionsofjesuschrist.com/weeping58.htm
    Jest tam między innymi link do Patrycji Talbot, a także do Marii Esperanzy z Wenezueli (o której był wpis na stronie WoWiT), do oficjalnej strony Medjugorja i wiele innych.
    Są też niektóre fałszywe orędzia, np. orędzia z Ontario pod linkiem „Jabez In Action”,
    ale mimo to może takie zestawienie się komuś przyda, bo jest tam wiele prawdziwych orędzi, także tych znanych i uznanych.

    • Paweł pisze:

      Jako uzupełnienie chciałbym jeszcze podać link do przeglądowej strony teologa, niejakiego Ronalda L. Conte Jr., dotyczącej oceny wielu objawień prywatnych:
      http://www.catholicplanet.com/apparitions/
      Ocena teologa ma to do siebie, że nie jest nieomylna, a ten akurat teolog za prawdziwe uznaje oprócz takich objawień uznanych przez Kościół, jak Lourdes, Fatima czy La Salette, także takie współczesne objawienia jak Medjugorje, Garabandal, ojca Stefano Gobbiego, Marię Esperanzę z Wenezueli i szereg innych wymienionych na powyższej stronie w pierwszej liście od góry pod numerami od 1. do 34.
      Natomiast większość objawień współczesnych teolog ten uznaje za fałszywe i są one wymienione w drugiej od góry liście pod numerami od 01. do 218.
      Wśród tych uznanych za fałszywe jest też niestety Patrycja Talbot (nr 59. na liście), a postawionym jej zarzutem jest to, iż uznaje ona, że Antychryst jest już dzisiaj na świecie.
      Teolog nie jest instancją nieomylną i można się z nim nie zgadzać, ale główną zaletą tej przeglądowej strony internetowej jest moim zdaniem to, że można poznać ewentualne zarzuty stawiane danemu objawieniu, a ponadto podane są różne ciekawe linki, np. linki do dekretów biskupa ordynariusza miejsca dotyczących danego objawienia, jeżeli takie dekrety zostały wydane.

      • Paweł pisze:

        Chciałbym jeszcze zacytować bardzo interesujący tekst na temat hierarchii orzeczeń w Kościele katolickim i miejsca teologów w tej hierarchii (jest to cytat ze str. 130-131 książki „Liberalizm jest grzechem”, którą napisał Ks. Dr Felix Sarda y Salvany, a w Polsce wydało ją w roku 1995 Wydawnictwo WERS z Poznania; książka ta posiada IMPRIMATUR: +John J. Kain, Arcybiskup St. Louis, Missouri, 30 czerwca 1899 r,):
        „Sam Kościół posiada najwyższy doktrynalny urząd nauczycielski w sensie prawnym i faktycznym, juris et facti; jego suwerenny autorytet uosabiany jest przez Papieża. Tylko temu ostatniemu przysługuje prawo do wygłaszania ostatecznych, rozstrzygających i uroczystych wyroków. Nie wyklucza to jednak możliwości wydawania innych, mniej autorytatywnych, lecz bardzo ważkich orzeczeń, które nie mogą być lekceważone, a nawet powinny być wiążące dla katolickiego sumienia. Do kategorii tej należą:
        1. Orzeczenia biskupów w ich odpowiednich diecezjach.
        2. Orzeczenia duszpasterzy w ich parafiach.
        3. Orzeczenia spowiedników.
        4. Orzeczenia teologów, których radzi się świecki wierny.
        Orzeczenia te nie są oczywiście nieomylne, lecz mają tytuł do tego, by traktowano je z wielką uwagą, i powinny być wiążące proporcjonalnie do autorytetu tych, którzy je wydają, ze stopniowaniem takim jak powyżej. (…) Istnieje w tej sprawie [też jeszcze] inny czynnik zasługujący na traktowanie go z respektem, a mianowicie:
        5. Orzeczenie zwykłego ludzkiego rozumu, należycie oświeconego.
        Tak, rozum ludzki, mówiąc sposobem teologów, ma teologiczne miejsce w sprawach religii.(…)”

        W związku z tym może ciekawe będzie jeszcze przytoczenie, jaka hierarchia argumentów teologicznych bywa klasycznie przyjmowana w Kosciele katolickim:
        Najważniejsze jest oczywiście Pismo święte, ale przyjmuje się też jeszcze dziewięć innych tak zwanych „miejsc teologicznych”, zgodnie z opracowaniem wybitnego teologa z XVI wieku – dominikanina Melchiora Cano, twórcy nowego działu w teologii, zwanego teologią fundamentalną. Można te dziesięć „miejsc teologicznych” poznać w zestawieniu na stronie:
        http://www.zgapa.pl/zgapedia/Locus_Theologicus.html
        A to samo, tylko trochę innymi słowami jest na stronie:
        http://rebelya.pl/forum/watek/21468/?page=1
        Jak widać, w Kościele katolickim można się odwoływać do następujących argumentów teologicznych:
        1. Do autorytetu Pisma świętego.
        2. Do Tradycji apostolskiej.
        3. Do (wiary) Kościoła powszechnego.
        4. Do soborów powszechnych.
        5. Do nauczania papieskiego (orzeczeń Kościoła rzymskiego).
        6. Do Ojców Kościoła (czyli w ogóle do Świętych starożytnych).
        7. Do teologów (scholastycznych) i kanonistów.
        8. Do rozumu naturalnego.
        9. Do filozofów i prawników.
        10. Do ludzkiej historii – tak spisanej, jak i przekazanej tradycją z ust do ust.

        Natomiast argumentem teologicznym nie są objawienia prywatne.
        Wyżej wymieniony autor, Melchior Cano, tak pisał na ten temat:
        „Objawienia prywatne nie odnoszą się do wiary katolickiej oraz nie należą do fundamentów i zasad doktryny kościelnej, to znaczy prawdziwej i autentycznej teologii, gdyż wiara nie jest cnotą prywatną, lecz powszechną” (Opera, De locis theologicis, XII, 3, wniosek 3, Editions Vassairi 1746, s. 350).
        Z kolei święty Tomasz z Akwinu, największy z doktorów Kościoła, mówił, że objawienia prywatne bardziej dotyczą nadziei niż wiary.
        [Powyższe stwierdzenia na temat objawień prywatnych wziąłem z książki „Współczesne objawienia Najświętszej Maryi Panny”, którą napisał ks. prof. Rene Laurentin, a wydało ją w roku 1995 Wydawnictwo EXTER z Gdańska; ksiązka posiada NIHIL OBSTAT ET IMPRIMATUR: Curia Metropolitana Gedanensis, Gedani-Olivae, die 25 Martius 1994, Ks. dr Wiesław Lauer, Vicarius Generalis]

  2. julia pisze:

    podobno u Pana Boga nie ma przypadków;)
    pamiętacie moje skojarzenie?? Jan III Sobieski również z Maryją szedł na bitwę pod Wiedniem, Duda idzie z Maryją ratować Polskę i świat.
    A dziś jeszcze to wręczenie woli narodu akurat w pałacyku wilanowskim , który nalezał do Jana III Sobieskiego? to chyba nie przypadek…
    Jeszcze ..Z Sobieskieg król Austrii się smiał , że prostak a jednak to on uratował go od Muzułmanów.
    Daj Boże równie wielką siłe naszemu Andrzejowi …bo wrogów ma dużo…
    wstyd, że marszałek sejmu odmowił bycia na tej uroczystości..

    • wobroniewiary pisze:

      Do Twoich przypadków dodam, że to po zwycięstwie Sobieskiego miało miejsce zwrócenie się EP o włączenie Maryi Wspomożenia Wiernych do liturgii a wybory były w Święto Zesłania DŚ i Wspomożenia NMP 🙂

      • eska pisze:

        A prezydent urodził się 16 maja, czyli w święto patrona Polski św. Andrzeja Boboli.
        Zaś jego zaprzysiężenie będzie 6 sierpnia, w święto Przemienienia Pańskiego.

  3. ❤ Alicja "POUCZENIA" EPILOG sob. 2.09.2000
    † Trudny czas nastał – Moje dziecko – ale jednocześnie piękny czas –szczególnych łask Moich i czułej Miłości. Miłość Moja walczy o każde dziecko ludzkie. Walczy i krwawi wobec niewdzięczności i zatwardziałości dzieci Moich. O, żebyś wiedziała, jak wielki bój się toczy, jak zacięta walka o każde serce ludzkie… Nie myśl o sobie, o takich czy innych odczuciach twoich. One nieważne wobec ogromu zagrożenia piekłem zalewającym świat. Promienie Mojej Miłości nie mogą dotrzeć na ziemię, jeśli nie ma serc, które są bramą łączącą Niebo z ziemią. Przez ludzkie serca ratuję i zbawiam inne serca zranione śmiertelnie. Nie myśl o sobie, dziecko Moje – myśl o Mojej Krwi i braciach twoich. O radości zwycięstwa i o pokoju Nieba, które nadchodzi poprzez ciemność obecnego czasu. Módl się i błogosław zwłaszcza te dzieci Moje, które konają w szponach Zła, aby dotarło do nich Światło ocalenia.
    Flp 4, 21-23 "… Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym ! Amen".

  4. Paweł pisze:

    Objawienia dane Patricii Talbot są przedmiotem kontrowersji – oto cytat o tych objawieniach wzięty ze str 593-594 „Księgi objawień maryjnych od I do XX wieku”, którą napisali Gottfried Hierzenberger i Otto Nedomansky, a wydała ją w roku 2003 Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „ADAM” w Warszawie „za zgodą Kurii Metropolitalnej Warszawskiej z dnia 16.10.2002 Nr 4970/NK/2002 – Wikariusz Generalny, Biskup Pomocniczy Warszawski: +Tadeusz Pikus”:
    „(…) Miejscowa kuria biskupia wydaje zakaz gromadzenia się: objawień tych nie należy łączyć z Bogiem i Matką Boską. Nie przeprowadzono jednak odpowiedniego badania. W czerwcu 1989 r. spowiednik Patricii zostaje przeniesiony do Hiszpanii. Wtedy Maryja pojawia się z nowym poleceniem: ‚Udaj się na modlitwę w góry!’ (…) Z wielu stron na Patricię padają oszczerstwa (…). Nie uwzględniono tego, że Patricia zupełnie odmieniła się, że rozwija się nowa pobożność dzięki grupom modlitewnym i ruchowi pielgrzymkowemu i że wiele uzdrowień, cudów ze łzami, wydzielanie się oliwy, zdjęcia – potwierdzają nadprzyrodzoność tych zjawisk. Mimo zaangażowania się w ten przypadek jezuity – o. Julio Terana (rektora Katolickiego Uniwersytetu w Quito) i mariologa Rene Laurentina, oficjalne stanowisko Kościoła wobec tych objawień jest negatywne.”

  5. Pingback: O wywoływaniu duchów, wróżeniu i innych formach okultyzmu raz jeszcze – sprawy różne | W obronie Wiary i Tradycji Katolickiej

  6. Pingback: Nagrania ze spotkania z Patrycją Talbot i ks. Dominikiem Chmielewskim w Warszawie | W obronie Wiary i Tradycji Katolickiej

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s