Ks. Adam Skwarczyński – WIOSNA, PRZYMIERZE TRZECH SERC I MARIA VALTORTA

       „Ivan Novotny” wyszedł dzisiaj o świcie (4.30) do swojego ogrodu, zanurzając się w starym jeszcze świecie, ale jakże tęskniąc za Nowym! Chociaż to 18 maja, zmarznięta trawa chrzęści pod nogami, pokryta białym szronem. Biednie wyglądają orzechy włoskie, zgubiły połowę gałęzi, pewno pod wpływem 30-stopniowego mrozu. Ptaszki śpiewają ze wszystkich sił witając słońce, a sikorka cieszy się kawałkiem zjełczałego masła, które uporczywie dziobie i nosi swojemu potomstwu. Wśród deszczów i zimna niełatwo je wykarmić, ale piękny wschód słońca budzi nadzieję na lepszy dzień. Wesoło kręci się koło gniazda na świerku para gołębi indyjskich z cieniutkimi dziobami, dobrze im tutaj.

       A „Ivan”…? Przeciąga się i ziewa po nocy prawie bezsennej, po przywitaniu Boskiego Gospodarza domu siada przy komputerze. Chce na gorąco podzielić się z Czytelnikami prawdą, którą sobie tej nocy uświadomił. Wkrótce sami ją zweryfikują ci, którzy doczekają wschodu wiosennego słońca u progu Nowego Świata…

       W centrum życia tego Nowego znajdzie się Przymierze Trzech Najświętszych Serc, ziemska trójca Jezus, Maryja i Józef. Będzie to „model” układania, organizowania sobie życia – życia we wszystkich jego przejawach, a więc i osobistego, i społecznego, i kościelnego, np. we wspólnotach życia konsekrowanego. Wszystkie dzieci Boże, niezależnie od wieku, wpatrując się w ten najpiękniejszy wzór, zapragną realizować ideał świętości w stopniu o wiele wyższym, niż kiedykolwiek dotychczas. Niebo ucałuje się z oczyszczoną ze zła ziemią i jeden potężny hymn wszystkich stworzeń wzniesie się do Stwórcy. Mieszkańcy ziemi będą „noszeni na rękach” przez Aniołów, ale też przez Maryję i Józefa, przytuleni do Ich serc jak Najświętsze Dziecię Jezus, szczęśliwi szczęściem i naturalnym, i nadprzyrodzonym.

       Wtedy właśnie cała ziemia zachwyci się pięknem „Poematu Boga-Człowieka” Marii Valtorty, jak też głębią innych pism tejże włoskiej mistyczki (nie wszystkie jeszcze są przetłumaczone na polski). „Poemat”, dotychczas mało znany i lekceważony, stanie się ogromnie ważną księgą Odnowionego Kościoła oraz podłożem jego prawdziwej nowej ewangelizacji (czy możliwa jest „nowa” w starym świecie?!). Na tym dziele opierać się będą wszyscy: prostaczkowie i uczeni teologowie, rodzice i wychowawcy, artyści i twórcy kultury, reżyserzy filmowi i teatralni, pisarze i poeci, a nawet mężowie stanu, odpowiedzialni za dostosowanie wszystkich struktur życia społecznego do zasad ewangelicznych. „Poemat Boga-Człowieka” pozwoli także lepiej poznać ewangelie, rozwiać wiele wątpliwości co do sposobu ich odczytywania i interpretacji. Na nim opierać się będą księża, głoszący Słowo Boże, jak też wszyscy katecheci. Dzięki temu dziełu Jezus, Maryja i Józef staną się wszystkim bardzo bliscy, a świadomość Ich obecności w codziennym życiu ludzi zaowocuje otwarciem się tychże na wiele łask Bożych, dotychczas niewykorzystanych. Cechą ludzi, dzisiaj jakże rzadką, będzie ich serdeczność we wzajemnych kontaktach – przyjdzie ona po wielkim przebudzeniu serc, wyzwolonych ze skorupy egoizmu i smutku. Słowa Pana Jezusa: „Więcej szczęścia jest w dawaniu, aniżeli w braniu”, staną się powszechną dewizą życiową.

       Dobry Boże, pociesz serca załamane, nadmiernie utrudzone, zgorzkniałe, a nawet zrozpaczone z powodu ogromu zła – pociesz i umocnij, tchnij w nie nadzieję, że bliskie jest już Powtórne Przyjście Pana i Nowa Wiosna Kościoła. Nadzieja zawieść nie może, gdyż cząstka miłości rozlana jest w sercach naszych, a tęsknimy za pełnym jej rozkwitem.

       Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił – wołamy jak przed wiekami, zżerani tęsknotą! Przyjdź już, o Panie, czekamy na Ciebie! Czekają Twoi przyjaciele, ale także obojętni i oziębli, których serca chcesz rozpalić miłością, a nawet Twoi wrogowie – wielu z nich stanie się Twoimi przyjaciółmi.

       Czyż nie przyspieszyłeś swojego pierwszego przyjścia przez miłość do Maryi, o czym wiemy z „Poematu”? Przyspiesz więc i drugie – wołamy razem z Nią, zanurzeni w pięknie Jej wiosennego miesiąca. Dla radości Matki Najświętszej przemień już oblicze ziemi! Amen.

Reklamy